بی حسی ترکیبی اسپاینال-اپیدورال

بی حسی ترکیبی اسپاینال-اپیدورال    combined spinal–epidural anesthesia

بی حسی ترکیبی اسپاینال-اپیدورال روشی است که در ان بی حسی اسپاینال و گزاشتن کاتتر اپیدورال با هم انجام میشود ، این روش شروع اثر سریع و بلوک حسی عمیق بی حسی اسپاینال را همراه با گسترش و ادامه بلوک ناشی از کاتتر ایپدورال ، با هم دارد . این روش به طور شایع در بی حسی زایمان استفاده میشود.

روش کار :

بی حسی ترکیبی اپیدورال – اسپاینال معمولا با قرار دادن یک سوزن در  فضای اپیدورال و سپس عبور دادن یک سوزن کوچکتر اسپاینال در فضای ساب ارکنویید از راه لومن سوزن اپیدورال انجام میشود .

بعد از تزریق محلول بی حسی موضعی ، سوزن اسپاینال خارج شده و یک کاتتر از طریق سوزن اپیدورال به داخل فضای اپیدورال هدایت میشود .

اگر چه وسایل استاندارد بی حسی اسپاینال و اپیدورال ممکن است به کار برده شوند ، معمولا از سوزن ها خاص طراحی شده موجود برای برای بی حسی همزمان اسپاینال-اپیدورال استفاده میشود .

نگرانی ثابت نشده ایی برای بی حسی همزمان اسپاینال-اپیدورال ، امکان ورود غلظت بالایی از محلول بی حسی تزریق شده به فضای اپیدورال از طریق سوراخ مننژ به فضای ساب ارکنویید و یا تسهیل در عبور کاتتر اپیدورال از وسط دورا وجود دارد .

بی حسی ترکیبی اپیدورال-بیهوشی عمومی

بی حسی ترکیبی اپیدورال-بیهوشی عمومی  combined epidural-general anesthesia

مزایای بی حسی اپیدورال در حین بیهوشی عمومی عبارت اند از :

1. کاهش نیاز به مخدر ها
2. بیداری از بیهوشی بدون درد
3. بلوک پاسخ های استرس که تقریبا در تمام جراحی های زیر ناف رخ میدهند.

اصطلاحات متنوعی از ترکیب بی حسی اپیدورال- بیهوشی عمومی استفاده میشود ، اما اگر بیهوشی عمومی با محدودیت استفاده از هوشبر های استنشاقی و مخدر ها همراه نباشد ، مزیت استفاده از این روش اندک میباشد.

ترکیب بی حسی اپیدورال- بیهوشی عمومی به دقت بالایی برای تنظیم مایعات و فشار خون نیاز دارد .

داروهای سمپاتومیک دارای فعالیت های الفا ادرژنیک ، مثل فنیل افرین، دوپامین یا اپی نفرین برای مقابله با کاهش حجم ، به ویژه در بیماران خطرسکته و ایسکمی میوکارد استفاده میشود .

تجویز بیش از حد مایع برای جبران افت فشار توصیه نمیشود، زیرا باعث افزایش حجم داخل عروقی پس از رفع بلوک میشود.

بی حسی کودال - caudal anesthesia

بی حسی کودال در بالغین در وضعیت خوابیده به شکم یا پهلو انجام میشود . ناحیه ی ساکرال پرپ و درپ شده و شاخ های ساکروم (معمولا3 تا 5 سانتی متر بالاتر از دنبالچه) با انگشتان متخصص بیهوشی مشخص میشود ، فرو رفنگی بین شاخ های ساکروم، سوراخ (هیاتوس ) ساکروم است و برامدگی پوستی ایجاد میشود.سوزن به طور عمودی وارد پوست میشود تا به لیگامان ساکروکوسیژنال وارد شده ( که به صورت یک تق مجزا حس میشود) و تا وقتی که به ساکروم برخورد کند به داخل برده میشود. سپس سوزن اندکی به عقب کشیده میشود و زاویه را کم کرده و سوزن به اندازه 2 cm به کانال اپیدورال کودال داخل میشود.

برای اطمینان از محل سوزن میتوان 5 ml هوا یا سالین را با سرعت از طریق سوزن تزریق کرده و همزمان پوست روی کانال را لمس کرد. کریپتوس زیر جلد یا تورم خط وسط نشان میدهد که سوزن خلف ساکروم قرار گرفته است و باید جابجا شود.

با اینکه احتمال عفونت نادر است ولی به علت مجاورت این ناحیه با رکتوم ، رعایت اصول استریل لازم است .

اگر سوزن خیلی زیاد به سمت بالا کج شود ممکن است تزریق ساب اراکنوئید رخ دهد ، این حالت به علت تفاوت های اناتومیک ( کیسه ساکروم در 10% بالغین تا زیر 2 سال امتداد دارد ) هم دیده میشود.

همچنین به علت اینکه سوراخ ساکرال در 10 % افراد طبیعی وحود ندارد و تزریق کودال با شکست مواجه میشود . بر خلاف بالغین ، موقعیت سوراخ ساکروم و روش انجام بی حسی کودال در کودکان راحت تر است .

پس از القای بیهشی عمومی ، کودک را به پهلو خوابانده و یک سوزن کاتتر به کانال ساکرال وارد میشود . یک بی حس کننده طولانی مدت نیاز به داروی بیهوشی را کم میکند و بی دردی خوبی چس از جراحی روی پرینه یا درماتوم های پایین کمر ایجاد میکند.

مونیتورینگ فشار خون شریانی

الف) مونیتورینگ غیر تهاجمی :

1) اندازه گیری با کاف:

شایع ترین تکنیک اندازه گیری فشار خون شریانی شامل انواع مختلف روش riva-rucci است.

این متد شامل قرار دادن یک کاف قابل باد شدن در اطراف اندام میباشد .کاف تا حدی باد میشود که نبض دیستال ان از بین برود ، سپس خالی شدن کاف شروع میشود تا زمانی که نبض پدیدار بشود که این نقطه نشان دهنده ی فشار سیستولیک بیمار است.

2) روش کورتکوف:

زمانی که فشار خون سیستولیک بالاتر از فشار کاف بشود، صدا توسط گوشی پزشکی که روی شریان و بعد از محل انسداد ناشی از کاف گزاشته شده است شنیده میشود(تکنیک کورتکوف). حین خالی شدن کاف فشار سنج اولین صدایی که شنیده میشود متقارن با فشار خون سیستولیک پس از مدتی دیگر صدایی شنیده نمیشود ، در لحظه قطع صدا فشارخون دیاستولیک ثبت میشود.

3)روش اسیلومتریک:

کاف تا جایی پر میشود که نوسانات (ضربانات) عقربه فشار سنج دیگر مشاهده نشود ، این نقطه به عنوان فشار خون سیستولیک در نظر گرفته مشیود .سپس کاف خالی میشود تا زمانی که بیشترین نوسانات اتفاق بیفتد این محل متقارن با فشار متوسط شریانی در نظر گرفته میشود و با استفاده از این تکنیک ، فشار خون دیاستولیک را نمیتوان انداه گیری کرد .

4)روش  dianmap:

روشی برای سنجش اتوماتیک و غیر تهاجمی که از تکینیک اسیلومتریک استفاده میکند. به ازای کاهش در فشار کاف ، نوسانات اسیلومتریک با یکدیگر مقایسه میشود .

5) فینومتر:

عملکرد فینومتر براساس اصل «عدم فشار بر دیواره شریان » است . کاف به دور یک انگشت بسته میشود و تا جایی باد میشود که فشار بین دو دیواره ی شریان انگشتی مساوی صفر شود . عدد پلتیسموگراف در این نقطه حداکثر است . زیرا ظرفیت جدار شریان در بیشترین حد است . فشار خون بر اساس تغییرات شدت نور که از انگشت منتقل میشود توسط فوتوپلتسیموگراف اندازه گیری میشود . در این مقایسه با اندازه گیری های مستقیم فشار خون شریانی فینومتر بسیار دقیق است.

ب)مونیتورینگ فشار خون شریانی تهاجمی:

مونیتورینگ مستقیم فشار خون معمولا با قرار دادن یک کاتتر در شریان محیطی و اتصال ان به سیستم ترانسدیوسر و صفحه نمایش انجام میشود .

اندیکاسیون ها عبارت اند از :

1. حین بای پس قلبی
2. زمانی که تغییرات زیادی در فشار خون مورد انتظار است
3. زمانی که لازم است فشار خون خیلی دقیق کنترل شئد
4. زمانی که نیاز به اندازه گیری های مکرر گاز های خون شریانی را داریم

روش اندازه گیری :

ترانسدیوسر سخت افزاری است که برای اندازه گیری مستقیم فشار خون شریانی ضروری است .

تمام ترانسدیوسر های فشار از دیاگرامی که ویژگی ان ظرفیت کم است استفاده میکنند که در پاسخ به فشار وارد شده تغییر حجم داده و خم میشود.

معمول ترین انواع ترانسدیوسر های مورد استفاده wheat stone bridge و unbonded stone bridge هستند ، ترانسدیوسر باید در مناسب ترین سطح برای بیمار صفر گردد.

نیتروپروساید سدیم

فارماکودینامیک:

اثر کاهنده فشار خون : نتیروپروساید سدیم بر روی عروق عضلات صاف عروق به طور مستقیم اثر کرده و موجب گشاد شدن عروق محیطی میشود.

فارماکوکینتیک:

جذب: از راه تزریق وریدی مصرف میشود.

پخش : مشخص نیست .

متابولیسم : در اریتروسیتها و بافت ها به سرعت مصرف به سیانید ازاد متابوبسزه میشود و در کبد به تیوسیانات تبدیل میشود.

دفع: عمدتا در ادرار و تمام به صورت متابولیت دفع میشود . 1-10 دقیقه بعد از اتمام انفوزیون ، فشار خون به حد قبل از درمان برمیگردد.

روش مصرف : وریدی سریع.

شروع اثر : 1-2 دقیقه.

پیک اثر ( مدت اثر): 10 دقیقه .

موارد مصرف : درمان فشار خون اورژانسی ، درمان ادم ریوی قلبی ، نارسایی حاد قلبی ، ایجاد هایپوتانسیون کنترل شده .

موارد منع مصرف :

کاربرد نتیروپروساید سدیم در بیماران با حساسیت شدید به دارو ، هیپرتنشن جبرانی ( مانند شانت وریدی-شریانی و کوارکتاسیون ائورت)، اتروفی مادر زادی عصب بینایی و بیمراران باجریان خون مغزی ناکافی ممنوع میباشد.

تجویز تجویز نیتروپروساید سدیم در هیپرتانسیون حاملگی پش از القای بیهوشی عمومی به علت خطر مسمومیت جنین با سیانید توصیه نمیشود .

عوارض:

اعصاب مرکزی: سر درد ، سر گیجه ، ترس و اظطراب ، افزایش فشار داخل مغزی ، از دست دادن هوشیاری ، بی قراری .

قلبی-عروقی : برادی کاردی ، تغییرات نوار قلب ، فلاشینگ ،تپش قلب ، تاکیکاردی، کمی فشار خون .

پوست : پیدا کرن رنگ صورتی ، تعریق راش .

دستگاه گوارش : تهوع، درد شکم.

متابولیک : اسیدوز، هیپوتیروئیدی، متهموگلوبینمی .

عضلانی-اسکلتی: انقباض عضلانی .

سایر عوارض : سمیت با سیانید ، حساسیت در محل انفوزین ، سمیت با تیوسیانات ، قرمز و برجسته شدن عروق.

 

فوروزماید (لازیکس)

فارماکوکینتیک:

شروع اثر:

وریدی:5-15 دقیقه،خوراکی 30 دقیقه تا 1 ساعت

طول اثر:وریدی 2 ساعت،خوراکی 6-8 ساعت

اوج اثر:وریدی 20-60 دقیقه ،خوراکی 1-2 ساعت

متابولیسم و دفع : کلیوی

شرایط نگه داری: در دمای اتاق (15-30 C) و دور از نور خورشید نگه داری شود . در صورت تغییر رنگ ، محلول و قرص استفاده نشود.

موارد مصرف:

دیوریتیک، درمان هایپرتانسیون،درمان افرایش ICP ، ادم مرتبط با نارسایی احتقانی قلب، هیپرکلسمی ، سیروز کبدی ، سندروم نفروتیک ، تشخیص افتراقی اولیگوری حاد ،ادم ریوی و مغزی .

موارد منع مصرف:

سرعت تزریق دارو در روش انفوزیون از 4 mg/min بیشتر نشود.

فورزماید قادر به عبور از سد جفتی و ترشح در شیر مادر می باشد . از نظر حاملگی جزء گروه دارویی C می باشد . نباید به مادران شیر ده تجویز شود.

علایم هایپو کالمی را در نظر داشته باشیدو در طول درمان از غذا های حاوی پتاسیم ( موز، پرتقال ، هلو ، خرما ) استفاده شود.

دارو ممکن است باعث هایپوتانسیون وضعیتی شود

 جهت جلو گیری از علایم گوارشی دارو بهتر است همراه با غذا تجویز شود .

فورزماید بهتر است در صبح جهت پیشگیری از تداخل در خواب استفاده شود .

واکنش های آلرژیک به نور حدود 1-2 هفته پس از تماس ممکن است بروز دهد .

عوارض :

قلبی – عروقی :

هایپوتانسیون وضعیتی ، دهیدراتاسیون

CNS:

وزوز گوش ، از دست دادن شنوایی ، سرگیجه ، پارستازی .

سیستم ادراری:

اسپاسم مثانه

گوارشی:

تهوع ، پانکراتیت ، استفراغ ، اسهال ،

هماتولوژی :

ترمبوسیتوپنی، نوتروپنی ، آنمی آپلاستیک ، لکوپنی ،زردی

متابولیک:

هیپر گلایسمی ، هیپراورسمی ، هیپو کالمی ، الکالوز، هیپوکلرمیک ، هیپومنیزمی،عدم تحمل گلوکز.

الرژیک : حساسیت به نور ، خارش ، واکنش های پوستی گوناگون.

نکته: اگر افزایش BUN وکراتینین و یا دهیدراتاسیون یا هیپوتانسیون شدید رخ بدهد ، مصرف دارو باید قطع شود.

 

الکتروکاردیوگرافی

                           

تعاریف:

الکتروکاردیوگرافی یا گرفتن نوار قلب یعنی ثبت فعالیت الکتریکی قلب به وسیله ی الکترود هایی که روی پوست نصب می شوند .

الکتروکاردیوگرام یا نوار قلب ، ریتم ، تعداد ضربان قلب و ایسکمی قلب را نشان میدهد . الکتروکاردیگرام دارای چندین موج است . برخی از این موج های گنبدی شکل و برخی نوک تیز اند. هر کدام از این امواج مربوط به یک سری از فعالیت های الکتریکی قلب هستند .

ادامه نوشته

پالس اکسیمتری

آشنایی با دستگاه پالس اکسیمتری:

پالس اکسیمتری دستگاهی برای اندازه گیری میزان  هموگلوبین اشباع شده با اکسیژن در بافت های محیطی میباشد .این وسیله غیر تهاجمی بوده و به سادگی مورد استفاده قرار میگیرد. در واقع پالس اکسیمتری سریع تر از ارزیابی فشار خون ، نبض و تنفس ، مشکلات موجود در اکسیژن رسانی را نشان میدهد .

قسمت های اصلی دستگاه:

1.پروب پالس اکسیمتر

2.مانیتور

این دستگاه از یک سنسور نوری تشکیل شده است که بر روی شریانچه های نبض دار قرار میگیرد (معمولا روی انگشت اشاره شخص)در یک طرف دو LED  به عنوان فرستنده قرار گرفته اس که 2 موج نور قرمز با طول موج 660 nm ومادون قرمز با طول موج 930 nm انتشار میدهد نور قرمز رنگ توسط هموگلوبین که رنگ طبیعی ان آبی است جذب میشود و مادون قرمز توسط اکسیژن ترکیبی با هموگلوبین (hbco2) جذب میشود . در واقع دو نوع طول موج توسط این LED  که فرستنده هستند فرستاده میشود . در طرف دیگر یک گیرنده یا در اصطلاح یک فتویود قرار دارد که وظفه اشکار سازی نور عبوری از بافت را دارد .

این نور توسط گیرنده بر حسب شدت نور به یک سیگنال عصبی تبدیل میشود و در واقع این سیگنال ورودی دستگاه و میکروپروسسر هاست که بعد از محاسبات توسط این مدارات مقدار اندازه گیری شده اشباع اکسیژن خون تعیین میگردد . البته برخی از مدل های دستگاه پالس اکسیمتری به گونه ای است که توسط کابلی که برای اشکار سازی سیگنال ECG  تعبیه شده میتواند این سیگنال را نیز نشان دهد .

 

انواع پالس اکسیمتر :

پالس اکسیمتر در حال حاضر دو نوع انگشتی (سیار) و مرکزی (ثابت) موجود میباشد . نوع انگشتی بیشتر در اورژانس پیش  بیمارستانی و اورژانس بیمارستان (قسمت تریاژ) بیشتر مورد استفاده قرار میگیرد.

 

 اهمیت این دستگاه و کالیبراسیون آن :

از آنجا که این دستگاه در بخش های حساس بیمارستانی NICU –CCU –ICU  مورد استفاده قرار میگیرد باید از صحت عملکرد این دستگاه اطمینان حاصل کافی پیدا کنیم . از جمله عوارضی که میتواند موجب ثبت نتایج نادرست در دستگاه گردد عبارت اند از :

1- در معرض نور خورشید قرار گرفتن

2- فشار خون خیلی بالا یا خیلی پایین شخص

3- دمای غیر عادی بافت

4-وجود جذب کننده هایی مثل لاک یا رنگ

5-در وضعیت نامناسب قرار گرفتن انگشت اشاره در مکان مشخص آن هنگام استفاده از دستگاه .

مکان هایی که برای پالس اکسیمتری در بزرگسالان بیشتر مورد استفاده قرار میگیرد :انگشت دست ، انگشت پا ، بالا و پایین گوش.

و در نوزادان : کف پا یا دست ، انگشت شصت پا یا دست است.

  

تاثیر هموگلوبین در انتقال خون:

تقریبا 97 درصد اکسیژنی که به بافت ها میرسد . از طریق ترکیب شیمیایی آن با هموگلوبین است . باقی 3 درصد ان از طریق حل شدن ان در آب پلاسما انتقال پیدا میکند.

اکسیژن به هموگلوبین به صورت سست متصل میشود و قابلیت بازگشت دارد ؛یعنی واکنش آن تعادلی بوده و بازگشت پذیر است . زمانیکه PO2  بالاست . مثلا در مویرگ های ریوی ، اکسیژن به هموگلوبین متصل شده است و وقتی فشار کم است ، مثلا در مویرگ های اطراف بافت ، اکسیژن از هموگلوبین آزاد میشود.

استفاده از این دستگاه نسبت به روش های دیگر تعیین درصد اکسیژن خون به این ترتیب است که سریعتر و راحت تر نسبت به روشهای دیگر از قبیل نمونه گیری خونی و ... میتوان کمبود یا ازدیاد اکسیژن (هایپوکسی یا هایپراکسی) در خون را مشخص کرد و نتیجه اکسیژن درمانی را مشاهده نمود . البته لازم به ذکر است که که علاوه بر نمایش درصد اکسیژن در خون که میزانی در حدود 99 تا 96 درصد در یک نشان معمولی است . این دستگاه میتواند (rate)  قلب یا همان میزان ضربان قلب را نیز تعیین کند.

چند نکته کاربردی:

برای کنترل تعداد ضربان قلب با دستگاه پالس اکسیمتری بهتر است ضمن استفاده از پالس اکسیمتری انگشتی یا پالس اکسیمتری ثابت حتما نبض بیمار برای دریافت اطلاعات در مورد کیفیت نبض ( قوی یا ضعیف بودن یا منظم یا نا منظم بودن ان ) کنترل شود . ضمن اینکه دستگاه پالس اکسیمتر ممکن است در اثر عواملی چون لرزش ، درجه حرارت محیط و با کاهش شارژ دچار نوسان شود و تعداد نبض را غیر واقعی نشان دهد . لمس نبض بیمار به کنترل دمای بدن بیمار و تشخیص هایپرترمی و هیپوترمی نیز کمک میکند .

پالس اکسیمتر درصد هموگلوبین اشباع شده را به صورت spo2 نشان میدهد . مقدار طبیعی آن برای شخصی که  در هوای اتاق نفس میکشد 99-97 % میباشد . دردصد کمتر از 95 میتواند نشانه ی هیپوکسی بیمارباشد . برای تعیین هیپوکسیک بودن یا نبودن بیمار باید عدد پالس اکسیمتری را در کنار یافته های دیگر ارزیابی کرد .

نکته مهم :

باید بیمار را درمان نمود نه اینکه فقط عدد پالس اکسیمتر را اصلاح نمود .

عدد پالس اکسیمتر به عنوان ششمین علائم حیاتی خوانده میشود. این امر نشان میدهد که عدد پالس اکسیمتری معیار استانداردی برای سنجش وضعیت بیمار در کنار تنفس ، نبض ، رنگ پوست ، مردمک و فشار خون است.

نمودار اکسی هموگلوبین:

(2,3DPG)  و3 دی فسفو گلیسرات مسوول اصلی حفظ ظرفیت انتقال اکسیژن در موارد کم خونی مزمن میباشد . نیاز های انرژی داخل سلولی RBC  به طور عمده توسط متابولیسم این ماده تامین میشود . در خون های کیسه ایی که از بانک خون تحویل میگیریم این ماده کم است پس این خون ها در اوایل نمی توانند O2  را منتقل کنند.

کاهش این ماده منحنی را به سمت چپ شیفت میدهد و افزایش آن منحنی را به سمت راست شیفت میدهد .

در آنمی این ماده افزایش میابد و منحنی به سمت راست شیفت میکند که در آنمی مزمن به سمت راست شیفت پیدا کرده و O2  را راحت تر از دست میدهد .

SAO2 و  PAO2 طبیعی اند ولی O2 به حد کافی از هموگلوبین جدا نمیشود تا در اختیار بافت ها قرار گیرد .

با توجه به نمودار در حالت آلکالوز نمودار به سمت چپ میل کرده که به دلیل افزایش PO2  میباشد اما نوعی هیپوکسی است که به صورت کاهش تمایل اکسیژن به جداشدن از هموگلوبین بروز میکند .

علل محاسبه ی غلط دستگاه پالس اکسیمتری عبارت اند از :

1. شوک یا هیپوپروفیوژن مربوط به از دست دادن خون یا خون رسانی ضعیف.
2. کافی نبودن جریان خون درون بافت (هیپوولمی یا هیپوترمی).
3. مطابقت نداشتن سرعت ضربان یا موج نبض پالس اکسیمتر با نبض واقعی بیمار .
4. برق قوی .
5. ناهنجاری های خاص هموگلوبین.
6. عدم وجود نبض در یک اندام.
7. آنمی: اگر چه در بیمارانی که به شدت آنمیک هستند ، ممکن است SaO2  نرمال باشد ، ولی مقدار کل هموگلوبین در دسترس برای حمل اکسیژن ، ممکن است به طور قابل توجه ای کاهش یافته باشد . به طوری که بیمار در سطح سلولی دچار هیپوکسی شده باشد .
8. انقباض عروق محیطی (سپسیس، هیپوترمی، یا آسیب به اندامها بر اساس سرما)
9. لاک ناخن ( در صورت اتصال پروب به انگشت دست) اگر بیمار به انگشتان خود لاک زده است . گیره ی پالس اکسیمتر را به طرفین انگشت وصل کنید یا اینکه با استون لاک را پاک کنید .
10. رنگ حنا:اگر بیمار انگشت های دست و پای خود را حنا کرده باشد ، پالس اکسیمتری عددی را نشان نداده و پیغام «سنسور را چک کنید» ظاهر میشود .
11.  عدم تطابق نبض واقعی بیمار با تعداد نبضی که پالس اکسیمتر نشان میدهد.

اکثر پالس اکسیمتر ها علاوه بر در صد اشباع ، تعداد نبض را نیز نشان میدهند . اگر تعداد نبضی که توسط پالس اکسیمتر نشان میدهد با تعداد نبض واقعی بیمار برابر نباشد. احتمال اینکه پالس اکسیمتر ، درصد اشباع اکسیژن و جریان خون را نیز به درستی نشان ندهد ، بالا میرود . بنابر این SPO2  احتمالا دقیق نیست.

12. مسمومیت با مونوکسید کربن.

در مسمومیت با مونوکسید کربن (CO) ، عدد پالس اکسیمتر (عدد درجه یا شباع ) به میزان بسیار زیاد بالا خواهد بود که کاملا غیر دقیق است در حالیکه دستگاه SPO2 را 100% نشان میدهد . بافت بیمار شدیدا ایسکمیک هستند و بیمار ممکن است کاملا هیپوکسیک باشد . در واقع چون پالس اکسیمتر در صد اشباع هموگلوبین را نشان میدهد ، این واقعه رخ میدهد . پروب پالس اکسیمتر نمیتواند بین هموگلوبین اشباع شده با اکسیژن یا مونوکسید کربن افتراق قائل شود . لذا دستگاه SPO2 را 100% نشان میدهد. در حالی که هموگلوبین بیمار به جای اکسیژن با مونوکسید کربن اشباع شده است.

از آنجا که تمایل هموگلوبین به مونوکسید کربن ،200تا 300 برابر بیشتر از تمایل آن به اکسیژن است .بخش عمده ی هموگلوبین خون با مونوکسید کربن اشباع میشود . این امر باعث ایجاد وضعیت هیپوکسیک کشنده میشود ، اما پالس اکسیمتر SPO2  را بالا نشان میدهد . در این وضعیت باید بیمار را به صورت کلی ارزیابی کرد . عدد SPO2 تنها یک ابزار در ارزیابی بیماراست.

اخطار و احتیاطات لازم در کنار با دستگاه پالس اکسیمتر

1.  میدان های الکترومغناطیسی قوی مانند تجهیزات جراحی الکتریکی (electro surgery) ، عملکرد دستگاه پالس اکسیمتری را تحت تاثیرقرار میدهند .
2. در حضور تجهیزات تصویر برداری مانند MRI  و CT scan و...از دستگاه پالس اکسیمتری استفاده نکنید.
3.  پالس اکسیمتر را اتوکلاو نکنید و برای استریل کردن ان از گاز اتیلن اکساید (ETO ) استفاده کنید .
4.  پالس اکسیمتر را در هیچ نوع مایعی غوطه ور نکنید .
5.  اگر سنسور به هر دلیل آسیب ببنید. بالافاصله ان را از دستگاه جدا نمایید.
6.  عملکرد دستگاه ممکن است در نور محیطی زیاد ، تحت تاثیر قرار گیرد. در صورت لزوم سنسور را با دستمال جراحی (surgical towel) بپوشانید.
7.  هر 4 ساعت سنسور را چک کنید و محل آن را به متنواب تغییر دهید.
8. رنگ های داخل عروق ممکن است با عملکرد سنسور و مانیتور تداخل نموده و باعث انداره گیری و سنجش نادرست گردد.
9.  عملکرد سنسور و مانیتور ممکن است با حرکت و تکان خوردن زیاد سازگاری داشته باشند.
10.  لاک ناخن یا ناخن مصنوعی میتواند باعث غلط خواندن SPO2  گردد.
11.  سنسور بایستی با مانیتور و مدل دستگاه پالس اکسیمتری همخوانی داشته باشد تا عملکرد مناسبی ارائه کند.
12. سنسور فاقد لاتکس باشد . موادی که در تماس با بیمار به کار گرفته اند، تحت ازمایشات سازگاری زیستی شدید و گسترده ایی قرار می گیرند.

مهم ترین نکات آموزشی در کار با دستگاه پالس اکسیمتر

 1. در صورت ایجاد اختلال در نمایش Sat O2 (اشباع اکسیژن) توسط پالس اکسیمتر ، اقدامات زیر را انجام دهید :

الف) ناحیه ی انتخاب شده را ماساژ دهید یا به ان ایزوپروپیل الکل بمالید.

ب)محل سنسور ها را تغییر دهید

ت)سنسور را با پنبه الکلی تمیز نمایید.

ث)منبع نور سنسور را درست در مقابل دستگاه گیرنده ی نور قرار دهید .

ج)بررسی کنید که دست بیمار درست همسطح قلب وی باشد.

2. در موارد زیر پالس اکسیمتر جواب صحیح نمیدهد :

الف)اختلالات همودینامیک و فشار خون زیر 50 mmhg.

ب)شوک ایست قلبی ، انقباض شدید عروق محیطی بخاطر پایین آمدن دمای بدن، خونریزی ها و کاهش هموگلوبین.

پ)فشار دادن یا گرفتن خط وریدی از اندامی که پالس اکسیمتر به ان متصل است .

ت) در بیماری که سیگاری بوده یا در مجاورت مونوکسید کربن باشد میزان اکسیژن خون شریانی پایین خواهد بود .

ث)افزایش میزان بیلی روبین خون فرد باعث میشود اکسیژن خون به طور کاذب پایین نشان داده شود .