در مورخ 95/3/8 در بیمارستان نقوی کاشان یک گپ دوستانه و البته ارزشمند با یکی از مجرب ترین پرسنل بیهوشی در شهر کاشان اقای مجید کیانوش (ایشان دارای 25 سال سابقه کاری در بیمارستان به عنوان پرسنل بیهوشی و پرستار را دارند) درباره ی مزایا و معایب رشته ی بیهوشی با ایشان به گفتگو پرداخیتم که قسمتی از این گفتگو را در این جا بیان می کنیم :
این دارو اثرات خود را از طریق رقابت با استیل کولین برای گیرنده های کولینرژیک در صفحه ی محرک انتهایی اعمال میکند .
فارماکو کینتیک:
شروع اثر : کمتر از 3 دقیقه
طول اثر : 20 تا 35 دقیقه
شرایط نگه داری : در یخچال ( 2 تا 8 درجه سانتی گراد ) نگه داری و از یخ زدن محافظت می شود .
موارد مصرف :
شلی عضلات اسکلتی در هنگام جراحی ، کمک به بیهوشی عمومی یا تهویه ی مکانیکی ، تسهیل لوله گذاری داخل تراشه مفید می باشد.
عوارض :
هیپوتانسیون ، دیلاتاسیون عروق ، تاکی کاردی سینوسی ، برادی سینوسی ، در دوز های بالا سبب ازاد سازی هیستامین ، بنا بر این مسبب هیپوتانسیون و تاکی کاردی می شود . اپنه ، هیپو ونتیلاسیون ، برونکواسپاسم ، لارنگواسپاسم، تنگی نفس ، دپرسیون تنفسی ، گلو درد ، راش ، کهیر ، خارش ، هیپو ترمی ، انافیلاکسی.
مصرف درشیر دهی :
فقط در صورت لزوم با احتیاط مصرف شود.
دوز : 0.5 تا 0.6 میلی گرم بر کیلوگرم به صوت وریدی.
یک داروی شل کننده ی عضلانی دپلاریزان کوتاه اثر میباشد .
همانند استیل کولین به گیرنده های کولینرژیک متصل شده و اثرات ان را تقلید میکند .
این دارو باعث افزایش فشار داخل چشم و معده میشود .
ساکسینیل کولین باعث ازاد سازی هیستامین البته به صورت نادر میشود .
فارماکوکینتیک :
شروع اثر : 30 تا 60 ثانیه وریدی و 2 تا 3 دقیقه عضلانی
طول اثر : 4 تا 6 دقیقه وریدی و 10 تا 30 دقیقه عضلانی
عوارض :
هیپوتانسیون، برادی کاردی سینوسی (همراه با تکرار دوز دارو )، آریتمی ، هیپر تانسیون ، تاکی کاردی ، هیپوونتیلاسیون ، آپنه ، برونکواسپاسم ، ترشح بزاق ، افزایش فشار داخل جمجمه ، واکنش انافیلاکسی ، و راش ( دانه های جلدی ) می باشد.
مهم ترین مشکل ساکسینیل کولین فسیکولاسیون ( لرز) می باشد که بهترین راه درمان ان دادن خون تازه به فرد می باشد .
دوز این دارو : 0.7 تا 1 میلی گرم بر کیلوگرم و برای شیر خواران 2 تا 3 میلی گرم بر کیلوگرم می باشد .
نام تعریف رشته:
bachelor of science in anesthesia
دانش اموختگان رشته هوشبری در مراکز اموزشی درمانی به منظور کمک به متخصصین بیهوشی در امر بیهوش ساختن و نگه داری و هوش اوری بیماران ،مراقبت از بیماران بستری در واحد های مراقبت پس از بیهوشی یا ریکاوری ، سرویس کنترل درد حاد و در فوریت های پزشکی (بحرانی) تحت نظارت مستقیم متخصص بیهوشی ایفای نقش می نماید.
کارگاهی تحت عنوان خلاقیت در تاریخ 1395/2/26 در دانشکده پیراپزشکی کاشان برای ورودی 94 کارشناسی هوشبری برگزار شد.بخش های مختلف کارگاه به شرح زیر بودند:
ابتدا معرفی افراد با گفتن 3 صفت از خود شروع شد که هدف از این کار ایجاد جو دوستانه و شناخت نسبی افراد حاضر از یکدیگر بود.
تعریف کاپنو گراف و کاپنوگرافی:
کاپنو گراف : وسیله ای جهت پایش و اندازه گیری لحظه ای میزان دی اکسید کربن انتهای بازدمی (ET CO2) بیمار.
کاپنوگرافی: اندازه گیری غلظت دی اکسید کربن در هوای بازدمی.
کاربرد ها:
1) اطمینان از لوله گذاری نای ( عدم وجود دی اکسید کربن در هوای بازدم نشان می دهد که لوله در مری قرار گرفته .)
نکته: وجود لوله در مری باید از انتوباسیون تراشه افتراق داده شود .زیرا دی اکسید کربن داخل معده به صرعت بعد از 3 بار حجم جاری از بین می رود و نمای موجی شکل تبدیل به خط صاف می شود .
2) نشان دهنده ی کفایت ماساژ و کفایت گردش خون ریوی و سیستمیک و در زمان احیای قلبی – ریوی
3) تعیین اینکه ایا بیمار ونتیله می شود یا نه
4) تخمین فشار CO2 شریانی
فشار CO2 شریانی = ET CO2 + 2-5 mmhg
فشار CO2 شریانی به صورت نرمال تا mmhg 35-45
ارزش تشخیصی :
وسایل سنجش الکترونیکی:
مانیتور های مادون قرمز 2 نوع می باشند main stream و side stream
کاربرد : نمایش پیوسته CO2 در سیکل تهویه
Main stream :
- سنسور CO2 مستقیما به لوله تراشه متصل میشود .
- CO2 مستقیما در گردش خون اندازه گیری می شود .
- هیچ گازی کم نمی شود بنا براین فضای مرده لوله نمونه بردار به حداقل رسیده.
- اغلب در اطفال استفاده میشود بخاطر سریعتر بودن زمان پاسخ.
Side stream :
- سنسور CO2 درون دستگاه مانیتور قرار گرفته است .
- یک حجم ثابت گاز به طور مداوم اندازه گیری میشود.
مزایا :
نکته ها:
1) ماینتور های مادون قرمز side stream توانایی اندازه گیری N2O را دارند
2) کاپنوگراف برای ارزیابی بیماران بدون لوله تراشه نیز به کار می رود .
معایب:
1) پاسخ کند نسبت به تغییرات سطح CO2
2) ترشح و رطوبت باعث از کار افتادن حسگر ها میشود.
3) در مواردی که بیمار دارای لوله تراشه نیست استفاده از ان مشکل میشود.
کاپنوگرام:
فاز بازدمی ----> A-D
A-B : بازدم فضای مرده ی اناتومیکی که به صورت معمول عاری از CO2 است .
B-C : خالی شدن الوئول ها .
C-D : خارج شدن گاز های الوئولی که نقطه ی D نشان دهنده ی CO2 انتهای باز دمی است .
فاز دمی ----> D-E
D-E : شروع دم و ورود گاز های عاری از CO2 به صورت نرمال علی رغم تنفس مجدد CO2 حد پایه ی ان به صفر میرسد .
انواع کاپنوگرام در بالین:
1) وجود شکاف در کفه الوئولی ،بلوک ناکافی ، نیاز به دوز تکرار شل کننده، بیمار نه آپنه کرده است نه بیدار است.
2) وجود تنفس ارادی در بیمار.
3) کفه ندارد، بازدم ناقص ، وجود ترشحات ، برونکواسپاسم.
4)افزایش تدریجی ET CO2 ، هیپوونتیلاسیون ،هیپر ترمی بدخیم، متابولیسم زیاد.
5)هیپرتانسیون،هیپوترمی، باقی ماندن اثرات داروی خواب اور،کاهش ETCO2 به همراه کفه.
6) عدم وجود نقطه صفر ، تنفس دوباره ی هوای بازدم،افزایش فضای مکانیکی.
7) کاهش ریت تنفس، کاهش حجم جاری ، افزایش ETCO2 همراه با کفه مناسب ، افزایش متابولیسم.
یک داروی مخدر پر کاربرد در اتاق عمل مخصوصا ریکاوری میباشد .
فارماکودینامیک:
تاثیر مپریدین بر سیستم های بدن:
سیستم قلبی – عروقی:
مپریدین موجب هیپوتانسیون وضعیتی شده که شابع تر و عمیق تر از دوز های معادل مورفین میباشد . برادی کاردی با تجویز مپریدین به ندرت اتفاق میفتد و از طرفی این دارو به علت اثرات شبه اتروپینی افزایش ضربان قلب را به همراه دارد .
سیستم تنفسی:
مپریدین همانند سایر مخدر ها باعث سرکوب و تضعیف تنفسی میشود.آپنه ی تنفسی ممکن است با تجویز دوز های بالای مپریدین مشاهده شود .
سیستم اعصاب مرکزی :
این دارو موجب کاهش جریان خون مغزی کاهش متابولیسم مغزی اکسیژن و کاهش فشار داخل جمجمه ای میشود.
بر خلاف سایر مخدر ها مپریدین دارای قدرت بی حسی موضعی بالایی است و بی دردی اپیدورال و اسپاینال با این دارو سبب بلوک حسی حرکتی و اتونوم میشود .
سیستم گوارشی و مجاری صفراوی :
مپریدین موجب اسپاسم عضلات صاف صفراوی و افزایش غشار داخل مجاری صفراوی شده که به صورت کولیک های صفراوی بروز میکند.
سیستم عضلانی :
این دارو با دوز بالا و سرعت تزریق بالا ممکن است منجر له ایجاد سندروم سینه سفت گردد.
فارماکوکینتیک:
شروع اثر کمتر از 1 دقیقه به صورت وریدی و 1 تا 5 دقیقه به صورت عضلانی و 10 تا45 دقیقه به صورت خوراکی.
طول اثر : وریدی ،خوراکی و عضلانی 2 تا 4 ساعت.
عوارض:
هیپوتانسیون،ایست قلبی ، دپرسیون تنفسی، لارنگو اسپاسم، افزایش فشار خون ریوی، خشکی دهان ، تهوع و استفراغ ، سفتی عضلات سینه ، کهیر ، خارش و کاهش دمای بدن.
مصرف در شیر دهی:
تا چند ساعت پس از مصرف دارو بیمار نباید به نوزادش شیر دهد.
دوز بی دردی مپریدین: 0.1 تا 0.6 میلی گرم بر کیلوگرم به صورت بلوس و .01 تا 0.2 میلی گرم بر کیلوگرم برساعت انفوزیون.
یک داروز مخدر پر کاربرد در القا و حفظ بیهوشی و عامل ضد درد در مراقبت های بیهوشی میباشد .
فارماکودینامیک:
مکانیسم اثر:
رمی فنتانیل همانند سایر مخدر ها با اتصال به گیرنده های مخدری باعث اثرات ضد درد میشود.
اثرات رمی فنتانیل بر سیستم های بدن:
سیستم قلبی- عروقی :
رمی فنتانیل حتی با دوز های بالا باعث ازاد سازی هیستامین نمیشود . برادی کاردی با رمی فنتانیل بیشتر از فنتانیل میباشد به همین دلیل ممکن است تجویز یک داروی انتی کولینرژیک ضروری باشد .
سیستم تنفسی :
رمی فنتانیل به صورت وابسته به دوز باعث تضعیف تهویه میشود و دوز های بالا ممکن است با آپنه همراه باشد.
سیستم اعصاب مرکزی :
رمی فنتانیل میتواند باعث کاهش جریان خون مغزی کاهش متابولیسم مغزی اکسیژن و کاهش icp گردد.
سیستم گوارش و مجاری صفراوی:
رمی فنتانیل همانند سایر مخدر ها باعث اسپاسم مجاری صفراوی میشود و زمان تخلیه معده میتواند با تجویز این دارو طولانی شود.
سیستم عضلانی :
تزریق سریع و دوز های بالای رمی فنتانیل میتواند به اسپاسم عضلات سینه (سندروم سینه ی سفت) منجر گردد.
فارماکوکینتیک:
شروع اثر : 1 دقیقه
طول اثر : 5 تا 10 دقیقه پس از قطع انفوزیون وریدی.
عوارض: برادی کاردی ،هیپوتانسیون، تنگی نفس ، سر درد ، آژی تاسیون ، سفتی عضلانی ، تهوع و استفراغ ، درد محل تزریق، خارش ، لرز و اختلال دید .
هشدار:
رمی فنتانیل یک گلیسین است در نیتیجه نباید از طریق اپی دورال یا زیر عنکبوتیه تزریق شود زیرا سمیت عصبی ایجاد میکند .
نکته:
رمی فنتانیل به مدت به تنهایی به کار رفته و اکثر اوقات به صورت انفوزیون همراه با پروپوفول تجویز میشود .
دوز:
0.1 میکرو گرم بر کیلوگرم
سلام . به وبسایت دانشجویان کارشناسی بیهوشی خوش آمدید.