بیهوشی عمومی درسزارین استفاده از بیهوشی عمومی برای سزارین در دهه های اخیر کاهش یافته است که قسمتی از ان به دلیل افزایش اگاهی از خطرات بیهوشی عمومی و قسمتی به دلیل پیشرفت های اخیر در بی حسی ناحیه ای بوده است .
اندیکاسیون های بیهوشی عمومی :
اسفکسی جنینی : به علت قابلیت رسیدن سریع به مرحله ی مناسب بیهوشی به دنبال استفاده از GA
کنتراندیکاسیون های بی حسی ناحیه ای :
امتناع مادر
اختلال انعقادی
عفونت
خونریزی
بیماری نورولوژیک پیشرفته
بیماری قلبی که بلوک سمپاتیک حاد را تحمل نمیکند.
اقدامات لازم جهت کاهش خطر اسپیراسیون ریوی
به علت کاهش تن اسفنگتر تحتانی مری و افزایش ترشح اسید و تاخیر در تخلیه ی معده و اورژانس های مامایی خانم حامله در معرض خطر آسپیراسیون قرار دارد.
القای بیهوشی :
نیاز به داروهای القای بیهوشی 30_40 درصد کاهش یافته است.
نسدونال:شایع ترین داروی مورد استفاده ،اینوتروپ منفی است و وازودیلاتاسیون ایجاد میکند.
کتامین: استفاده از کتامین همراه با مخدر ها و بنزودیازپین ها عوارض جانبی ان را به حداقل میرساند.
پروپوفول:استفاده از ان رو به افزایش است زیرا بیداری سریع میدهد.درد هنگام تزریق و برادیکاردی درصورت استفاده از پروپوفول و ساکس دیده شده است.
شل کننده های عضلانی از جفت رد نمیشود
دز فاسیکولاسیون از شل کننده عضلانی نان دپلاریزان قبل از ساکس درخانم حامله داده نمیشود
حفظ و ادامه بیهوشی :
بیهوشی استنشاقی+N2O
تازمان خروج نوزاد N2O بیش از پنجاه درصد نباید داده شود ومخدر نیز داده نمیشود
پس از تولد بیست واحد در لیتر اکسی توسین اضافه میکنیم و اگر آتونی به این مسئله جواب نداد بیهوش کننده ی استنشاقی را قطع و بنزودیازپین اضافه میکنیم .
پس از بیداری کامل و پیروی از فرمان میتوان لوله تراشه را خارج نمود .